ශෝභා අක්ක 04

 

     දෙසැම්බර් මස එලඹෙත්ම සාද හා ප්‍රිය සම්භාෂණ ස්වරූපයක් සතර අතින් හොල්මන් කළද අප කාර්යාලය තුළ එවැනි විශේෂත්වයක් දිස් නොවූයේ අප කාර්යාලයේ සිටි බොහෝ අය නිවසෙහි සිට රාජකාරි කිරීමට ප්‍රිය කළ බැවිනි. මා හටද එසේ කිරීමට හැකියාවක් තිබු නමුත් එය වැළැක්වූ මහා බලවේගය වූයේ "ශෝභා" අක්කා , එහෙමත් නැත්නම් මගේ ෆැන්ටසිය රියැලිටියට ගෙන ආ මගේ කාම දෙව්දුව. කාලය සෙමින් ගත වෙමින් තිබූ අතර පෙර කී සිදුවීම් සිදු වී තවමත් ගෙවී ඇත්තේ සති තුනක හතරක පමණ කාලයක් පමණි. මෙම කාල සීමාව තුළ කාර්යාලය තුළදී ඇතිවූ ඇගේ කාමෝක්ත කතාබහ හැරුණු විට වෙනත් කිසිවක් නොවීය. එයට හේතුව උක්ත සිදුවීමෙන් පසුදින azra අක්කාගෙන් ලද ප්‍රතිචාරය මාව චකිතයක මැදි කළ බැවිනි.

     එනමුදු එදා මා දුටු ඇගේ සතුටු දහරාවන්ගෙන් ඔපමට්ටම් වුණු ඇගේ ලා නිල් පැහැ පෑන්ටිය, මාගේ යටිකය මත ඇගේ රෝස මල විසින් අඳිනු ලැබූ රටාවන්, දරාගත නොහැකි තැන ඇය මාව යටකරමින් ඇගේ ආත්මීය සාරයම මාගෙ මුව මතම මුදා හරිමින් සිදුකළ නර්තනය .... ඒවා මා හට මනෝ පාරකට ඇති පදමට ප්‍රමාණවත් වුණි.

    එදින කාර්යාලයට වී සුපුරුදු ආකාරයට වැඩ රාජකාරිවල නිරතව සිටි මා එයින් මිදුනේ දහවල් දෙක පමණ වූ විටය. අද මගෙ ශෝභා අක්කා ගැන බැලීමටවත් විවේකයක් මට නොතිබුනේ සුපුරුදු ලෙස ශමල්කයා අදත් මාගේ හිසමත ඔහුගේ වැඩ රාජකාරිද පටවා මුචලින්දමය අසනීප නිවාඩුවක් ලබාගෙන තිබූ බැවිනි. ඇයගේ තත්වයද එයින් වෙනස් වී නොතිබුණු බව මා හට හැඟීගියේ වෙහෙසකර බැල්මකින් මා දෙස බලමින් ඇය evening tea එකට මා කැටුව යාමට පැමිනි පසුවය.

   අප දෙදෙනා අප කාර්යාලය ඉදිරිපිට තිබූ Coffee shop එකෙන් coffee රැගෙන නැවත කාර්යාලය වෙනම පැමිණියේ එහි තිබූ තදබදය අපගේ මානසිකත්වය තව තවත් වියවුල් කිරීමට ඉඩ ඇති බව හැඟුණු බැවිනි. කාර්යාලය තුළ තිබූ කොෆී මැෂින් එක ශමල්කයා විසින් අනුභව කර නොතිබුණේ නම් අපට පිටතට යෑමට සිදු නොවනු ඇත. කෙසේ හෝ කාර්යාලය වෙත පැමිණ අසුන් ගත් අපට පෙනී ගියේ අද දින හවස් භාගයේ සේවය කළ කිහිප දෙනා අතරින් මේ තුළ දැනට සිටින්නේ මෙහි කාර්‍ය සහයක රංජි අන්කල් හා තවත් දෙදෙනකු පමණක් බවයි.

"මහන්සි මල්ලි. අද නම්ම්. පට්ට මහන්සි.. 

"උඩට ගිහින් coffee එක බොමුද අක්කෙ..

අප ආයතනයේ උඩුමහල තවමත් තිබුණේ නිමවන අතරතුරේය. ශමල්ක හා මා එයට යෑමට හුරු උනේ දහවල් ආහාරයෙන් පසු අතුරුපසට දුමක් පානය කිරීමටය. අප ප්‍රධානී නිහාල් විතානගේ මෙය දැන සිටියත් ඔහුද අප හට දොස් පැවරීමක් නොකළේ මොහු අපේ ආයතනයේ සේවය කළ ඉනෝකා ආන්ටිගේ කොන්දෙ අමාරුවකට බෙහෙත් කිරීමට මේ මතට පැමිණ සිටිනු අපට හසුවූ බැවින් විය හැක. ඉනෝකා ආන්ටිගේ බෝල සිරුර හා ගත පසාරු කරවන බැල්ම නිසා අහිංසක අපටද වෙදමහතුන් වීමට සිතුනු අවස්ථා එමටය. එබැවින් නිහාල් කාරයා වැරදි නැත.

නැවතත් කතාවට..

ශෝභා අක්කා සමඟ මා තරප්පු පෙළ නැග උඩු මහළ වෙත ගියේ තවත් මහල් තුනක් පසු කරමින්ය. ඉහළම මහළ වූ මෙහි ගොඩ ගසා තිබුණේ බ්ලොක් ගල් ගොඩවල්,කම්බි,ලී,සිමෙන්ති ආදී ඉදිකිරීම් ද්‍රව්‍යයන්‍ හා බාස් වරුන් නවාතැන් සඳහා තාවකාලිකව සාදාගත් ස්ථාන කිහිපයක් පමණි.

එයට පිවිසි අප සුපුරුදු ලෙස නිදහස් සුළඟට මුසුවෙමින් එහි ඇති සුන්දර දර්ශන තලයට යොමු වුනි. ඈතින් ඉදිවෙමින් තිබෙන සුන්දර උස් ගොඩනැගිල්ලක් මේ වන විට කොළඹ අහසේ අයිතිකාරයෙක් වේ යැයි එදින මා සිතුවේ නැත.

මේ අතර උගුරෙන් පහළට කෝපි උගුරක් දෙකක් යවාගත් මා හැරී බැලූ විට දුටුවේ ශෝභා අක්කා වෙහෙසකර දවසක සේයාව මුහුණේ රඳවාගෙන ඈත ක්ෂිතිජය දෙස නෙත් යොමා බලා සිටින අකාරයයි.

ඇයව නිවිය යුතුය. කෙසේ හෝ නිවිය යුතුමය. එහෙත් ඊට පෙර ඇවිලීමට අවශ්‍ය බව මට දැනුනි.

නිරායාසයෙන් සෙමින් සෙමින් ඈට සමීප උනු මා ඈ වටා අත යවමින් මදක් ඇයව තුරුලු කරගත් විට නැවතත් මාගේ නාසය වෙත ඇයගේ ආත්මීය සුවඳ දැනුනි. අක්කාද මා දෙස මුව හරවා මාගෙ ගෙල හා පපුවේ දෙතොල් දවටමින් තුරුලු වූවේ මා හට මේ ජීවිතයේ ආනන්දය පසක් කරමිනි.

වැඩි වේලාවක් ගත වීමට පෙර මෙම සිදුවීම් ජාලාව රාගය හා එකිනෙකා අතර සංකීර්ණ මානසික බන්ධනය මිශ්‍ර වී කාමාග්නි මාලාවක් බවට පත් උනේ මේ ගෙවෙන්නේ ආයතනයේ රාජකාරි වේලාවක් බවත් අපහට අමතක කරමිනි.

ශෝභා අක්කා මාගෙ ගෙලද පපුවද ඇගේ තොල් ආලේපයෙන් ආවරණය කරමින් මාගෙ ශර්ට් එකේ බොත්තම් එකින් එක ලිහුවේ මා හට හිතා ගත නොහැකි ආකාරයේ ප්‍රබෝධයක් ඇස් වලට ආරූඪ කර ගනිමිනි.

"ම්ම්.මල්ලි..මට ඕනෙ ඔයාව.මේ මෙතන දැන්..ම්ම්ම්..හ්හ්..

කෙතරම් විශාල මනෝ ලෝකයක අතරමං වී සිටියද මාගේ මනසට මෙතැන ඇති අවදානම දැනුන බැවින් අවස්ථාව මග හැර නොගෙනම මා ඇයව ඇදගෙන ගියේ ලී වලින් හා ඉදිකිරීම් උපකරණ වලින් වට වුනු තාවකාලික සයනයකටය.

ඒ මත ඇයව හිඳුවා මා ඇයගේ දෙපා පළල් කළේ office skirt එකේ මැහුමක් දෙකක් ද හඬ නගමින් ඉරීයන ආකාරයටය. 

"මල්ලි.ලී.. එපා..පැටියො.ඕ..ම්ම්හ්..හෝදල නෑ. උදෙ ඉඳන්. ම්ම්ම්.අහ්හ්හ්ග්..

අක්කා කියා අවසන් කරන්නට මත්තෙන් මගෙ මුවඟ ඇගේ රතිවිල මත නැවතුනේ ඇගේ කලුපැහැ ජංගිය පසෙකට අදිමින් සාදාගත් ඉඩෙනි.

එම රෝස මල උදේ සිට ඇයගේ ගතින් පිටවූ සියළුම ද්‍රාවණයන්ගෙන් සංතෘප්ත වී තිබුණේ පෙර සිදුවූ අතපත ගෑම් සහ වැළඳ ගැනීම් තුළින් පැමිණි සතුටු දියර පරදවමින් දාඩිය හා චූ මිශ්‍ර වුණු ඇගේ ආත්මීය ස්වභාවික ද්‍රාවණයෙනි.

"අනේ..හ්..මල්ලි.ම්ම්ම්ම්.අහ්හ්..ම්ම්ම්ග්.අහ්..පැටියෝ.චූ බරයි .මට..ම්ම්..නවත්තන්න්..න...අහ්හ්..

ඇයගෙ වදන් මාව නැවැත්වීමට ප්‍රමාණවත් වූයේ නැත.

කිසිඳු අප්පිරියාවක් නොදැනුනු ආනන්දජනක මොහොතක සැරි සරමින් මා දිව එම රසවිල තුළට ගිල්වූයේ මුවඟ පුරා ඇය සතුටු දියෙන් තෙමන අවස්ථාව මතදීමය.

ඇය ඇගේ රිද්මය ඒකාකාරී කරමින් සුරක්ත සුවයේ මාවතට එළැඹියේ මා ඇගේ බ්ලවුසය මතින් තිසරුන් සුරතල් කරමින් රසවිලේ මාගෙ දිව කිමිදවන අතරය. 

එකවරම පසුපසින් හඬක් නැගී මා තිගැස්සී හැරීමට තැත් කළද ශෝභා අක්කා බලෙන් මාගේ හිස ඇගේ රසවිල මතම බලෙන් රුවා ගත්තේ ,

"මල්ලි.ම්ම්ම්.නවත්තන් එපා රත්තරන්. කවුරුත්නෑ..දිගටම කරන්න..ම්ම්ම්..කිසි ප්‍රශ්නයක් නෑ.ම්.අනේ..හොඳට හොඳට..ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්ම්..හ්හ්හ්..

පැද්දීම් කිහිපයකි. නැවතුම් තිතකි. ශෝභා අක්කාගේ දෛනික පීඩනය මාගෙ මුවඟ මත නිදහස් වූයේ රස්නේ චූ පාරක්ද සමඟින්‍ ය. කකුල් තවමත් වෙව්ලමින්ම මාගේ පිටුපස බලා අක්කා සිනාසුනේ, අප දෙස බලමින් තම රසඟුල කිතිකවන azra අක්කා සමඟය. තොල හපාගෙන ඇය එය කිතිකවමින් සිටියේ ඇගේ jean එක දණහිස ගාවට පහත් කොට කනුවකට පිටදී බාගෙට නැවෙමිනි. කලු පැහැ කලිසම මත දණහිස ආසන්නයේ වළල්ල මෙන් රැඳී තිබූ කොළ පැහැ granny panty එක ඇගේ තලෙලු නමුත් ඇවිදින අඩියක් පාසා සෙලවෙන පස්ස හා හු*ත උදෑසන සිට දරාගෙන සිටියා නේදැයි මා හට ක්ෂණයකින් ඇතිවී නැතිවූ සිතුවිලි දාමය මතම බොඳ වී ගියේ මාව පියවි සිහියට පත් වීමෙන් අනතුරුවය.

 වෙනකකු නොවී ඇය එහි සිටියේ දෛවයේ සරදමකට යැයි සිතුවද, එය අප උඩුමහළට පැමිණීමට පෙර ඇය ලැබූ කෙටි පණිවිඩයක ප්‍රතිචාරයකි. ශෝභා අක්කා මාගේ තරම දැනගෙන සිට තිබුණි. උඩුමහලේ යම් කාම රංගනයක් සඳහා ඇය සැරසී සිටියේද...?

මා නොදනිමි.. (ඇත්තටම මං දන්නෑ බං)

Comment එකකුත් දාගෙන යමු gys